Is straling het asbest van de toekomst? Falende overheid?

dinsdag, 15 augustus 2017 - Categorie: Berichten Nederland

Bron: www.bd.nl/opinie/asbest-van-de-toekomst~a46c0724/
Asbest van de toekomst
Eke Vriens 15-08-17

De overheid faalt in haar taak om burgers, met name kinderen, te beschermen tegen het gevaar van elektromagnetische straling.

Het chemiebedrijf Chemours loost al jaren GenX, een gevaarlijke stof die met het afvalwater in het milieu terechtkomt (BD 27 juli), zonder dat de overheid heeft ingegrepen en waar de omwonenden zich zeer ongerust over maken. 'Als de politiek het niet doet moet de burger in actie komen', vinden de initiatiefnemers van de petitie die zij startten om te eisen dat Chemours per direct stopt met de lozing van GenX.

Ook recent zijn andere schadelijke milieufactoren uitvoerig in het nieuws geweest, zoals Q-koorts, kankerverwekkende verf bij defensie en aardbevingen in Groningen. In alle gevallen was sprake van te late voorlichting, ontkenning van verantwoordelijkheid van overheidszijde en vervolgens niet voldoende of geen hulp voor slachtoffers. Dit alles om economische en industriële belangen niet te schaden.

Aan dit rijtje milieufactoren kunnen we elektromagnetische straling van draadloze communicatie toevoegen. Asbest, waarvan de gezondheidsschade al in 1918 vaststond, is pas in 1993 in Nederland verboden. Tot die tijd heeft de asbestcementindustrie er maximale winst uit kunnen halen. En zo zal het ook gaan met de straling van draadloze communicatie (EMV, elektromagnetische velden), als de overheid geen aandacht besteedt aan deze schadelijke milieufactor.

Wereldwijd zijn er gerenommeerde wetenschappers die schadelijke effecten gevonden hebben aan plant, dier en mens, veroorzaakt door deze straling. Ook wereldwijd lijden veel mensen er ondraaglijk aan. Ze moeten zich maar zien te redden in deze door straling verziekte wereld. De telecomindustrie is te machtig. En de vele organisaties die zich inzetten voor elektrogevoeligen trekken nog aan het kortste eind.

In sommige landen wordt wel erkend dat de straling van draadloze communicatie schadelijk is en worden er maatregelen getroffen om de burger en met name kinderen te beschermen. Ook heeft het Kennisplatform EMV in 2012 verklaard dat het mogelijk is dat de klachten die elektrogevoeligen hebben, veroorzaakt worden door EMV. Maar maatregelen om de stralingsbelasting te verminderen en de getroffen personen te helpen, worden door de Nederlandse overheid niet genomen.

Strafbaar
De Gezondheidsraad stelt dat deze straling niet schadelijk is mits onder de door de overheid ingestelde norm, maar die is met enkele andere landen de hoogste ter wereld. In Italië is de norm die in Nederland gehanteerd wordt zelfs strafbaar.

In enkele gemeenten in Nederland zijn momenteel werkgroepen die met enig succes een mast weten tegen te houden of in overleg met de provider de mast op een meer veilige plek ver van bewoning laten plaatsen. Bewoners beginnen zich te roeren, niet alleen om gezondheidsredenen of bezorgdheid maar ook omdat hun huis alleen al door het uitzicht op een mast minder waard wordt.
Tot er afdoende maatregelen worden genomen, moeten de mensen die ziek zijn door deze straling zich maar zien te redden. We krijgen op de site www.stopumts.nl vaak verdrietige verhalen toegestuurd, onder andere van elektrogevoeligen die euthanasie hebben aangevraagd. Ook kennen we mensen die een eind aan hun leven hebben gemaakt, omdat ze geen enkele hulp van overheidsinstanties kregen vanwege het feit dat elektrogevoeligheid niet erkend wordt in Nederland. Het is triest dat dit in een geciviliseerd land als de onze kan voorkomen.
Zelfs de christelijke partijen die toch naastenliefde in het vaandel hebben staan, trekken zich van onze hulpvragen niets aan. Erger nog, de ChristenUnie, die onder andere door ons al jaren geleden op de hoogte is gebracht van de gezondheidsschade door EMV, wil zelfs versneld wifi in scholen invoeren, terwijl er al veel kinderen zijn die daar ernstige klachten door ondervinden.

Experiment
Het valt ons op dat veel mensen hun schouders ophalen als je ze wijst op de gezondheidsschade. Zij hebben er geen last van, zeggen ze, maar vaak hebben ze wel veel klachten en tegelijkertijd draadloze apparatuur in huis. Net als met roken zullen de klachten niet meteen optreden, het kan jaren duren voor die zich openbaren en er zullen mensen zijn die er nooit last van krijgen.
Maar het is triest dat nu al zovelen de dupe zijn van de ongebreidelde toename van de stralingsintensiteit. Vooral de jeugd en zeker de zeer jonge kinderen die opgroeien met smartphones en tablets en niet meer zonder wifi kunnen, zullen de meeste risico's lopen. Het is een experiment met mensen waar we de uitslag niet van kennen maar waar veel wetenschappers - en zij niet alleen - zich grote zorgen over maken.

Elektromagnetische straling wordt wel vaak het asbest van de toekomst genoemd. Het is echter te hopen dat het niet zo lang duurt als met asbest voordat de overheid ingrijpt, want dan is het voor de komende generaties te laat.
Eke Vriens uit Knegsel is actief voor de website StopUMTS.



Ouderartikel: Berichten%20Internationaal/5265

Bron: Eindhovens Dagblad Mening 22 maart 2012

Is straling het asbest van de toekomst?

In het ED van 16 maart las ik dat de bevolking door de overheid jarenlang onnodig is blootgesteld aan het asbestgevaar vanwege de belangen van de asbestindustrie.

Er is een grote kans dat we over twintig/dertig jaar hetzelfde kunnen concluderen wat betreft de gevaren van elektromagnetische straling. Dat is de straling van zendmasten, mobiele telefoons en de dect-telefoon, de huistelefoon die ook als hij niet gebruikt wordt 24 uur per dag straalt.

De WHO (World Health Organization) heeft deze straling in mei 2011 als mogelijk carcinogeen (kankerverwekkend) verklaard. Volgens de Nederlandse Gezondheidsraad is deze straling niet kankerverwekkend!

Maar waarom:

- heeft de Franse overheid het gebruik van mobieltjes, ook door de leerkrachten, op kinderdagverblijven, lagere en middelbare scholen sinds 2010 bij wet verboden?

- heeft het Europees Parlement in 2009 de lidstaten verzocht het voorbeeld van Zweden te volgen en mensen die lijden aan elektromagnetische overgevoeligheid te erkennen als personen met een handicap?

- staat het Israëlische ministerie van Onderwijs slechts beperkt gebruik van mobieltjes op scholen toe en wordt er voorlichting gegeven over verstandig gebruik van mobieltjes? En heeft het Israëlische ministerie van Gezondheid burgers geadviseerd het gebruik van dect- telefoons te beperken en in plaats daarvan telefoons te gebruiken met een vaste aansluiting?

- zijn de normen wat betreft de toegestane stralingsintensiteiten in veel andere landen zoveel strenger?

Het lijkt me verstandig om te waarschuwen voor de eventuele gevaren van deze straling en het zekere voor het onzekere te nemen en maatregelen te treffen zoals in andere landen. Wat is de reden dat de Nederlandse overheid ten aanzien van elektromagnetische straling zo terughoudend is? Economische belangen zoals vroeger bij de asbestindustrie?

Eke Vriens

Knegsel

Voor het origineel met aardige discussiebijdragen zie:
www.ed.nl/mening/10709981/Is-straling-het-asbest-van-de-toekomst%3F.ece .

Eerder verscheen o.a. in de Stentor op 16 maart 2012 onderstaand artikel:

Falend asbestbeleid kost duizenden doden extra

Auteur: Anne Boer

Als de overheid in de jaren zestig, toen het kankerrisico van asbest voldoende bekend was, al had ingegrepen zou dat volgens Bob Ruers veel menselijk leed en economische schade voorkomen hebben.

ROTTERDAM/UTRECHT- De Nederlandse overheid heeft hopeloos gefaald bij het beschermen van de bevolking tegen de grote gevaren van asbest. Er is onverantwoord lang gewacht met ingrijpen.

Daardoor vallen onnodig vele duizenden doden extra en zitten we nog decennia met de wrede erfenis.

Tot dat snoeiharde oordeel komt advocaat Bob Ruers (64) in zijn proefschrift over asbest dat hij gisteren met succes verdedigde aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam.

Ruers vindt dat de overheid voor haar nalatigheid bij het treffen van tijdige en adequate maatregelen ter beperking van het gebruik van asbest haar excuses moet aanbieden aan de slachtoffers en hun nabestaanden.

Tegelijk pleit hij er voor het wetboek van strafrecht zodanig te wijzigen dat het misdrijf dood door schuld in geval van blootstelling aan gevaarlijke stoffen met lange latentietijden niet meer verjaart.

Om herhaling te voorkomen moet volgens Ruers het gebruik van mogelijk schadelijke stoffen op commerciële basis wettelijk niet eerder worden toegestaan dan nadat een onafhankelijk wetenschappelijk instituut de gevolgen heeft onderzocht.

In zijn proefschrift van ruim 500 pagina's legt Bob Ruers, advocaat in Utrecht, genadeloos het asbestdrama bloot. Tussen het vaststellen van het kankerrisico van asbest in de jaren vijftig van de vorige eeuw en het algeheel asbestverbod van 1 juli 1993 lagen bijna veertig jaar. De overheid stond erbij en keek er na en liet zich in de luren leggen door de machtige internationale asbestindustrie die met veel geld voor lobby en het inhuren van pr-bedrijven succesvol twijfel zaaide.

''De wetgever was in de greep van diegene op wie zij eigenlijk toezicht zou moeten houden. Vanaf het moment dat de asbestindustrie wist dat de blootstelling aan asbest tot ziekten kon leiden, heeft men zich ingespannen om de wetenschappelijke kennis van het gevaar te beïnvloeden en op de voor haar meest voordelige wijze te interpreteren. De overheid liet dat gebeuren.''

Als de overheid in de jaren zestig, toen het kankerrisico van asbest voldoende bekend was, al had ingegrepen zou dat volgens Ruers veel menselijk leed en economische schade voorkomen hebben. Hij trekt een vergelijking met Zweden, waar in 1964 al werd ingegrepen. ''Dat heeft naar schatting geleid tot een verschil van zeker 8.000 mesothelioomslachtoffers. Als je andere asbestziekten meerekent, mag je dat aantal in ieder geval vertweevoudigen.''

De schadelijke gevolgen van asbest worden elk jaar meer duidelijk. Er zijn sinds er wordt geteld in 1969 al 10.000 doden. Over vier jaar is het aantal asbestdoden per jaar naar verwachting op zijn top. Asbestziekten eisen met ruim duizend slachtoffers in Nederland jaarlijks meer doden dan het verkeer. Asbest is in ons land de voornaamste oorzaak van beroepsziekten en op tabak na de meest dodelijke kankerverwekkende stof in het milieu

Voor het originele artikel zie:
www.destentor.nl/special/asbest/10668097/Falend-asbestbeleid-kost-duizenden-doden-extra.ece .



Lees verder in de categorie Berichten Nederland | Terug naar homepage | Lees de introductie