StopUMTS Logo
how to get rid of moles 
Zoeken
   
Voorlichting
19/04/18Metaalkeuze ter behoeve v
08/03/18Boeken over EMV / stralin
Artikelen
24/04/18We worden allemaal dood-g
22/04/18Autism: Half of All Child
21/04/18Report on National Toxico
20/04/18COMPILATIE: Maatregelen v
20/04/18Vaccins: International sc
19/04/18Scientific Research On 5G
Berichten Nederland
25/04/18Bosschenhoofd: Kampeerpla
25/04/18‘Maatschappelijk draagv
25/04/18Docu Ubiquity, over ziek
21/04/18It’ers breken via web i
21/04/18Grote groei mobiele netwe
Berichten België
03/04/18Teken de petitie tegen ve
29/03/18Huidkanker: “België he
Berichten Internationaal
22/04/18Scientific Hearing At The
22/04/18Autism: New CDC Statistic
19/04/18Huawei boss warns the pot
17/04/18Bulging Debt May Spell Tr
Ervaringen | Appellen/oproepen
25/04/185G en hoofdpijn: ervaring
23/04/18Nuenenaren massaal ziek d
20/04/18Skin Cancer, Cell phones
Onderzoeken
13/04/18Electromagnetic radiation
11/04/18Semi-quantitative proteom
26/03/18Aggressive Brain Tumors o
Veel gestelde vragen
13/05/17Vakantie? Witte zo
10/07/16Zeven veel gestelde vrage
Juridische informatie
02/03/18Formal Complaint to the E
26/02/185G From Space & Santa Fe
23/01/18Reeks publicaties op juri
Oproepen
25/04/18Workshop: EHS en omgaan m
19/04/18Lezing: Smartphones, WiFi
07/04/18EHS Uitnodiging landelijk
Folders
10/09/17Brochures, folders, websi
29/04/16USA: Meer dan 50 tips voo
Briefwisselingen | Archief: 2008, 2005
05/04/18Brief naar Monique Beerla
04/04/18Volkskrant: e-mail naar d
Illustraties
 Algemeen
 Fotoalbum zendmasten
 Wetenschappelijke illustraties
Hombrechtikon, Zwitersland: Jongen (10 jr) vlucht naar kelder voor DECT/GSM straling    
Ga naar overzicht berichten in: Verhalen

Hombrechtikon, Zwitersland: Jongen (10 jr) vlucht naar kelder voor DECT/GSM straling
maandag, 23 augustus 2004 - Dossier: Ervaringen burgers


Wij wonen in Hombrechtikon (zwitserland), direkt naast de firma Ascom (ca 20 meter afstand). In herfst 1999 plaatsten Sunrise en Orange gsm zendmasten (4xgsm900) op het hoge gebouw van Ascom. In de herfst van 2000 verhuurde Ascom ruimte aan de duitse firma EZI. Deze specialiseerde zich in het repareren van draadloze DECT telefoons. Vanaf dat moment waren steeds ca 40-70 telefoons het klokje rond in bedrijf. Vanaf het voorjaar 2001 begonnen onze gezondheids problemen. Het ergste was onze 10- jarige zoon Andreas er aan toe. Hij had steeds gezwollen lymfeklieren en jeuk over het hele lichaam. Hij begon aan slapeloosheid te lijden en voelde zich steeds meer onwel. Het viel ons op, dat uit de vrolijke en rustige knaap een nerveuze en toenemend prikkelbare jongen ontstaan was.

In de zomer 2001 ging hij voor drie weken naar zijn grootmoeder opvakantie. Verrast stelden wij vast, dat het hem weer beter ging.Nauwelijks thuis, begon alles weer opnieuw. Wij werden achterdochtig,daar wij nu er achter kwamen, dat zijn onpasselijkheid met zijnwoonomgeving te maken moest hebben, mede door onze naspeuringen met de straling van gsm zendmasten en DECT telefoons.

Het ging Andreas steeds slechter; spoedig kon hij geen eten meerbinnenhouden. Onze huisarts liet levensmiddelen-allergie-testsuitvoeren. Het laboratoriumonderzoek toonde aan eenmelksuiker-onverdraagzaamheid, vruchtensuiker-intolerantie, notenallergie en een onverdraaglijkheid voor granen. Andreas kon enkelnog vlees en rijst eten en nam in 3 maanden 10 kilo in gewicht af. De huisarts kon niets meer doen.

Metingen op Andreas slaapkamer gaven een waarde van 0.4 V/m (424 W/m).Op advies van de meetdeskundige hebben wij de slaapkamer verplaatst naar de kelder, waar slechts 0 V/m gemeten werd. Wij hebben slechts een kleine woning met twee slaapkamers, wat ons bouwtechnisch voor een probleem stelt. Tijdens de ombouwfase sliep onze zoon op deouderslaapkamer. Zijn toestand was zo slecht, dat noodzakelijkerwijs inhet kinderziekenhuis te Zrich een maag-darm onderzoek moest plaatsvinden; echter zonder enig resultaat.

Sinds februari 2002 slaapt Andreas in de kelder. Een werkelijke verbetering trad echter pas op, nadat de firma EZI in december 2002 failliet ging, en de DECT telefoons verdwenen waren. Andreas heeft een jaar nodig gehad, tot hij weer alle eten kon verdragen. Wij vermoeden,dat door de straling de wand van de dunne darm doorlatend werd, waardoor levensmiddelenenzymen direkt in het bloed konden geraken en zo de allergie voor levensmiddelen veroorzaakten. Hij had veel lucht in de buikholte en maagsap in de halsstreek, zodat hij niet rustig kon liggen.Door het slaapgebrek daalden zijn schoolprestaties en had hij door hetvake overgeven angsten ontwikkeld, echter ook, omdat hij alleen in dekelder moest slapen. Bij de gezondheidsstoringen komen door deverbouwing van de kelder, door artsenbezoeken etc. ook financileproblemen, en alles tezamen heeft dat ons ook veel zenuwen en tijdgekost. Ongevraagd werd zo ons leven getroffen. Vanaf herfst 2000 totdecember 2002 waren ook wij door de slaapstoringen van Andreas sterkaangeslagen. Tijdens de laatste winter vroeg ons een ornitholoog, die devogelbroedkastjes beheert, waarom er geen jong broedsel meer is, en wij moesten vaststellen, dat precies bij het inwerking treden van dereparatiewerkplaats van de DECT telefoons, de nestkastjes leeg bleven.Daarvoor hadden wij vele zangvogels. Sinds de DECT telefoons weg zijn,worden de nestkastjes plotseling weer gebruikt.

Voor ons is het absoluut duidelijk en aantoonbaar, dat door dehoogfrequente straling, ook bij naleving van de wettelijke voorschriften, mens en dier schade wordt toegebracht. Helaas neemt het kinderziekenhuis dit thema niet serieus.

Wanneer echter antennes voor het UMTS geplaatst gaan worden, dan wordt het probleem voor ons weer dringend. Wij ervaren de 200 meter verder wegstaande antennes nog steeds, speciaal wanneer de capaciteit verandert. Deze ervaringen bevestigen ons dat we voort moeten gaan inonze strijd.

Erika en Heinz Bernhard, Hombrechtikon

Zie ook: UMTS%20in%20de%20media/9 .


Ga terug naar het hoofdmenu
Afdrukken | Vragen | RSS | Disclaimer