|
|
|
| Wetenschappers monddood gemaakt |
|
Ga naar overzicht berichten in: Verhalen
Wetenschappers monddood gemaakt
woensdag, 28 maart 2007 - Dossier: Ervaringen artsen, medici en wetenschappers
„Wissenschaftler mundtot gemacht“
www.echo-online.de/suedhessen/template_detail.php3?id=446859
Mobiele telefonie: Dr. Wolfram Haas is ervan overtuigd dat mensen ziek worden van electrosmog. Probleem is dat de reguliere geneeskunst het niet aan kan tonen.
KIRSCHHAUSEN. Dr. Wolfram Haas was internist voordat hij zich zo’n zeven jaar geleden ging interesseren voor de geneeskunst die zich bezig houdt met de informatie- en energie-overdracht binnen de cel (Informations- c.q. Quantenmedizin). Afgelopen maandagavond hield de arts een spreekbeurt in het kader van een informatiebijeenkomst “Mobiele telefonie en gezondheidsrisico’s” in Kirchhausen.
Iedere zieke cel heeft volgens de arts een tekort aan energie. Dit leidt tot energietekorten bij het orgaan en uiteindelijk van het hele lichaam. Het doel is om de cel weer te helpen aan haar natuurlijke energieniveau.
Het functioneren van het hele lichaam is slechts dan gewaarborgd als de noodzakelijke bio-electromagnetische processen niet gestoord worden. En dat is precies de reden waarom steeds meer mensen door electrosmog ziek worden. Als de onderlinge communicatie tussen de cellen gestoord wordt door invloeden van buitenaf (zoals zendmasten voor mobiele telefonie) dan kan ook het energietransport verstoord worden.
De reguliere geneeskunst grijpt pas in als de ziekte al volledig ontwikkeld is, dus aan het einde van de keten der oorzaken. Als voorbeeld noemde Haas een hartaanval, veroorzaakt door aderverkalking. Er wordt pas ingegrepen “als het kind al in de sloot gelopen is”.
De informatiegeneeskunde begint echter bij de eerste schakel van de keten van oorzaken. Als de signaalverwerking binnen de cel weer natuurlijk verloopt, kan de cel en daarmee het organisme weer gezond worden. Een dergelijk gevoelig systeem zoals dat binnen een cel bestaat wordt gemakkelijk verstoord door externe kunstmatige elektromagnetische velden.
De internist sprak over een buitengewoon complexe materie: “ik sta hier nog maar aan het begin”.
Het verraderlijke van de ziekteverschijnselen die door electrosmog veroorzaakt worden is dat het sluipenderwijs gebeurt. Als je onmiddellijk ziek zou worden nadat je een paar minuten met je mobieltje gebeld had, dan zouden veel meer mensen op deze gevaren reageren en kritische vragen stellen bij deze moderne technologie. Haas had scherpe kritiek op de pogingen om wetenschappers monddood te maken, die onderzoeken hadden verricht naar de gevaren van electrosmog. Zo zouden hoogleraren in het verleden ontslagen en instituten in brand gestoken zijn zoals in 1996 in Heidelberg.
Uit nieuwste studies zou men zeer verontrustende aanwijzingen kunnen ontnemen maar geen kinderarts die zo’n studie, waarbij gewezen wordt op het verband tussen electrosmog en ziekte, onder ogen krijgt. En daarbij gaat het niet “slechts” om slaapproblemen of ADHD maar ook om ernstiger ziekten zoals leukemie.
Haas spreekt overigens uit eigen ervaring zoals hij het publiek op de informatiebijeenkomst in Kirchhausen toevertrouwde. Hij kreeg zelf EHS (Electrical hypersensitivity) hetgeen zich uitte in zware hartritmestoringen.
Ook geraadpleegde specialisten konden geen oorzaak ontdekken. Uiteindelijk had hij vastgesteld dat de symptomen steeds ‘s-nachts optraden. Bovendien kreeg hij in de loop der tijd ook tinnitus. Een telefoontje met prof. Wilhelm van de kliniek voor hoofdaandoeningen in Frankfurt had hem op het spoor gezet van de oplossing van al zijn problemen.
Prof. Wilhelm wees hem op electrosmog als mogelijk oorzaak. Onmiddellijk stopte Haas met het gebruik van zijn mobieltje en na een half jaar ging het hem al een stuk beter.
De medicus verwees naar een proef van het Universitair Medisch Centrum in Milaan.
Daar werd onder een operatie bij een patiënt gedurende twee minuten een in werking zijnd mobieltje bij de blootliggende gehoorzenuw gehouden. Metingen wezen uit dat het 8 minuten duurde voordat de prikkelgeleidingsnelheid van de zenuw zich weer genormaliseerd had.
Wetenschappers uit Londen kwamen tot vergelijkbare resultaten toen zij onderzochten wat er gebeurt met het EEG gedurende een telefoongesprek van twee minuten. Na het telefoontje was het EEG zwaar pathologisch geweest en bij enkele proefpersonen had het nog zeven dagen geduurd voordat het EEG zich weer genormaliseerd had. Haas: “Dat deed voor mij de deur dicht”.
Vanaf dat moment heeft hij in zijn eigen praktijk bij patiënten ziektebeelden gezien die hij plotseling in het juiste verband kon brengen. Hij heeft (veldsterkte)metingen laten doen bij woningen en arbeidsplaatsen. “Voor ons is er geen enkele twijfel meer dat electrosmog ziekmakend is” benadrukt Haas. Het probleem is echter om het ook in de reguliere geneeskunde aan te tonen. De ene mens reageert nu eenmaal anders dan de andere op invloeden van buitenaf.
Over zendmasten voor mobiele telefonie heeft Haas een duidelijke mening: “Die dingen behoren verwijderd te worden tot het tegendeel bewezen is”.
Dr. Dr. Wolfram Haas
Facharzt für Allgemeinchirurgie
Karlsruher Str. 87a
75179 Pforzheim
Vertaling voor stopumts.nl:
Henk Wever, Enkhuizen
hw@ezs.nl
.
Ga terug naar het hoofdmenu
|
