 | |||||
|
Effect op hersen-bloed barriere niet aangetoond, of toch wel ? Op de website zullen binnenkort meer voorbeelden komen van studies die lijken aan te tonen dat er geen schade optreedt bij blootstelling aan hoogfrequente elektromagnetische straling en dat dit soort straling volkomen veilig zou zijn. In veel gevallen blijken er echter een of meer addertjes onder het gras te zitten. Deze keer leggen we twee studies naast elkaar. Eentje uit 1997 van het Max-Planck instituut uit Berlijn, Duitsland, die lijkt aan te tonen dat er geen enkele effect is op de bloed-hersen barriere. En de andere is een onderzoek uit 2003 van de Lund Universiteit in Zweden, welke een significant effect op de hersenbloedbarriere aantoont. De onderzoeken: Max-Planck: www.cost281.org/download.php?fid=493 / Abstract: www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=PubMed&list_uids=9386779&dopt=Abstract Lund Univ: Onderzoeken/85#hersencellen Welke studie heeft het bij het rechte eind ? Twee verschillen worden snel duidelijk na het doorlezen van de studies: * Max-Planck: Leeftijd van de ratten niet opgegeven, zeer waarschijnlijk volwassen ratten * Lund Univ: Jonge ratten, qua leeftijd vergelijkbaar met mensenkinderen * Max-Planck: Inspectie hersenen direct na of maximaal 7 dagen na de blootstelling * Lund Univ: Inspectie hersenen pas 60 dagen na de blootstelling Dat zijn twee grote verschillen. Veel van de effecten van hoogfrequente elektromagnetische straling treden namelijk niet direct op, maar hebben een lange inwerkingsperiode. Bij het onderzoek aan de universiteit van Lund zijn jonge ratten (qua leeftijd vergelijkbaar met mensenkinderen) 2 uurtjes blootgesteld aan straling van een GSM telefoon. Pas 60 dagen later zijn ze gedood en zijn de hersenen onderzocht. Daar werden zeer sterke significante effecten aangetoond. Dit vertraagde effect wordt ook beschreven in het boek van Dr. Becker: Ratten die bestraald werden, leken direct na de bestraling volkomen gezond. Een paar dagen later had de grote meerderheid echter staar. Toen men de stralingsintensiteit verder verlaagde, was er schijnbaar na 7 dagen niets aan de hand, maar na 42 dagen kregen de ratten ineens toch staar. Zie ook: UMTS%20in%20de%20media/120 Ik citeer uit Cross Currents, Dr. Robert Becker, bladzijde 191,192: ''These studies involved short-therm exposure of the eyes of animals to high power microwaves, followed by an immediate examination of the eye. No pathological effects were found, and it was concluded that exposure to microwaves could not produce cataracts. However, studies done in that same year by Dr. A.W. Richardson and his colleagues at the State University of Iowa revealed that if the original scientists had waited three days to look at the animals following the microwave exposure, they would have found early signs of cataract formation. Worse yet, when the Iowa group used smaller, non-heat producing doses of microwave power spread over a few days, the animals developed cataracts forty-two days later. Since the multiple low-power doses of microwave did not produce heating of the lens, it was concluded that microwaves could produce cataracts by means of a nonthermal effect. Even more disturbing, these results indicated that there could be latent effects of microwave exposure, which only became evident much later, after exposures had ceased. while neither of these observations could be explained physically, biologically they did occur.'' We spreken hier over de jaren 1945-1950 ! Toen was al duidelijk dat er een effect optreedt, dat niet te verklaren is met de opwarmingseffecten van hoogfrequente elektromagnetische straling. Niet-thermische effecten worden tot de op de dag van vandaag genegeerd en ontkend door de ''wetenschappers''. De samenvatting van het onderzoek uit 1997, dat dus geen effect aantoonde direct na de bestraling tot 7 dagen na de bestraling, vindt u hieronder. Tevens is van belang op te merken dat men bij het Max Planck-onderzoek niet aangeeft hoe oud de ratten zijn. Volwassen ratten zullen waarschijnlijk veel minder gevoelig zijn voor schadelijke effecten dan jonge, groeiende ratten. Effect of global system for mobile communication (GSM) microwave exposure on blood-brain barrier permeability in rat. Fritze K, Sommer C, Schmitz B, Mies G, Hossmann KA, Kiessling M, Wiessner C. Acta Neuropathol (Berl). 1997 Nov;94(5):465-70. Volledig onderzoek: www.cost281.org/download.php?fid=493 Abstract: www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=PubMed&list_uids=9386779&dopt=Abstract We investigated the effects of global system for mobile communication (GSM) microwave exposure on the permeability of the blood-brain barrier using a calibrated microwave exposure system in the 900 MHz band. Rats were restrained in a carousel of circularly arranged plastic tubes and sham-exposed or microwave irradiated for a duration of 4 h at specific brain absorption rates (SAR) ranging from 0.3 to 7.5 W/kg. The extravasation of proteins was assessed either at the end of exposure or 7 days later in three to five coronal brain slices by immunohistochemical staining of serum albumin. As a positive control two rats were subjected to cold injury. In the brains of freely moving control rats (n = 20) only one spot of extravasated serum albumin could be detected in one animal. In the sham-exposed control group (n = 20) three animals exhibited a total of 4 extravasations. In animals irradiated for 4 h at SAR of 0.3, 1.5 and 7.5 W/kg (n = 20 in each group) five out of the ten animals of each group killed at the end of the exposure showed 7, 6 and 14 extravasations, respectively. In the ten animals of each group killed 7 days after exposure, the total number of extravasations was 2, 0 and 1, respectively. The increase in serum albumin extravasations after microwave exposure reached significance only in the group exposed to the highest SAR of 7.5 W/kg but not at the lower intensities. Histological injury was not observed in any of the examined brains. Compared to other pathological conditions with increased blood-brain barrier permeability such as cold injury, the here observed serum albumin extravasations are very modest and, moreover, reversible. Microwave exposure in the frequency and intensity range of mobile telephony is unlikely to produce pathologically significant changes of the blood-brain barrier permeability.
Ga terug naar het hoofdmenu
| ||||
| | |||||
