StopUMTS Logo
how to get rid of moles 
Zoeken
   
Voorlichting
06/11/17Beschermen tegen de ra
12/10/17Meetspecialisten, meet
Artikelen
16/11/17ADHD is meer een probleem
16/11/17Mobile phones cause letha
16/11/17Mt Nardi Wildlife Report
15/11/17Cell Phone Headaches –
14/11/1715.000 wetenschappers uit
14/11/17Stralingsbelasting en gel
Berichten Nederland
16/11/17Promotie van een psycholo
16/11/17Toename van klachten in N
14/11/17Aantal antenne-installati
13/11/17Vanavond 13 nov. in Radar
10/11/17Tweede Kamer: Kamervragen
Berichten België
14/11/17Hoe gezond of ongezond is
24/10/17NMBS-baas Sophie Dutordoi
Berichten Internationaal
14/11/17De stralingsbelasting en
09/11/17Bill Gates and Steve Jobs
07/11/175G testing in the world
01/11/17USA: Supreme Court Rally
Ervaringen | Appellen/oproepen
17/11/17Alice kan niet tegen stra
12/11/17Afscherming, voor sommige
05/11/17TV met WiFi; een ervaring
Onderzoeken
14/11/17Modeled and Perceived Exp
06/11/17Decreases in sleep durati
25/10/17Radiation from wireless t
Veel gestelde vragen
13/05/17Vakantie? Witte zo
10/07/16Zeven veel gestelde vrage
Juridische informatie
08/11/17InPower Movement: Early r
19/10/17The precautionary princip
11/10/17Telekom warns of (its own
Oproepen
29/11/17Raadsmarkt ZENDMASTEN &
11/11/17Cursus ‘Straling meten
29/10/17Petitie: Geen uitbreiding
Folders
10/09/17Brochures, folders, websi
29/04/16USA: Meer dan 50 tips voo
Briefwisselingen | Archief: 2008, 2005
10/07/17Brief naar de gemeente C.
14/06/17Mail naar 'De Monitor' na
Illustraties
 Algemeen
 Fotoalbum zendmasten
 Wetenschappelijke illustraties
Kan het College van de Mensenrechten helpen? Kan de Nationale ombudsman helpen?    
Ga naar overzicht berichten in: Berichten Nederland

Kan het College van de Mensenrechten helpen? Kan de Nationale ombudsman helpen?
donderdag, 25 mei 2017 - Dossier: Algemeen


Bron: sites.google.com/site/stralingsresultaat/home/a-kan-het-college-van-de-mensenrechten-helpen-kan-de-nationale-ombudsman-helpen

Kopie van mails naar bovengenoemde instanties


Mail 1.
Mijn e-mail naar het College van de rechten van de Mens, op 26-10-2016:


Geachte lezer (es),

Geen smartphone hebbend, niet meer kunnen auto rijden, niet meer werken, amper nog sociale contacten en moeilijk kunnen lopen en fietsen, is het resultaat van de antennes voor de mobiele communicatie. Het heeft ervoor gezorgd dat ik van mensenmens een kluizenaar ben geworden. Uitsluiting van de mensheid en het gewone leven. Ik noem het discriminatie van ernstig elektrogevoeligen. Er zijn meer Nederlanders, die ik ken, die dit overkomt. Gelukkig heb ik nog een computer (aangepast) om te communiceren met de buitenwereld wat niet elke elektrogevoelige nog heeft. Lees onderstaand en laat me dan a.u.b. weten of dit in de gangbare normen ook onder discriminatie valt. De Algemene wet gelijke behandeling (Awgb) en de grondwet van de Nederland, regelt dat iedereen gelijke kansen moet hebben op een baan, goede arbeidsvoorwaarden, een goede opleiding of een bepaalde dienst of product. De Awgb richt zich op werkgevers, scholen, ziekenhuizen, winkeliers, horeca, sportscholen, verzekeraars en alle andere aanbieders van goederen of diensten. Ook de overheid valt hieronder vind ik. Het orgaan welke wetten maakt, die het bovenstaande instellingen mogelijk maakt om datgene waar ik niet tegen kan, toe te staan, de niet-ioniserende elektromagnetische velden voor communicatie doeleinden.

Persoonlijk
Door het wonen (2003) onder antennes voor de mobiele communicatie heeft de helft van mijn gezin fysieke klachten gekregen. Veel pijn en niet meer kunnen functioneren als voorheen. Waarom weet ik niet en wat er gebeurt met mijn lichaam weet ik ook niet (geen arts helpt), maar mijn lichaam reageert sinds 2007 op de niet-ioniserende elektromagnetische velden van antennes op de kerktoren (de zoon van toen 17 jaar al in 2003). Antennes voor de mobiele communicatie. Later kwam daarbij mij een lichamelijke reactie bij op wifi, DECT-telefoons, slimme meters en alle draadloze apparaten bij anderen, wat er sinds de eeuwwisseling in Nederland zo snel is bijgekomen. De digitale maatschappij waardoor mensen, die hier niet tegenkunnen, worden uitgeschakeld. Er niet meer bij horen. Voor mensen die geen computer hebben, geen smartphone of mobiel, maakt dat het leven anno 2016, onleefbaar. Niet naar een huisarts kunnen, ziekenhuis, winkel, werk of zorginstelling omdat in alle gebouwen (ook overheidsgebouwen) standaard wifi is geplaatst. Mensen die overal ongevraagd een actieve smartphone gebruiken. Ernstig elektrogevoeligen die geen moderne auto kunnen rijden en moeten rondrijden in oude barrels (als passagier omdat gassen en remmen niet meer gaat). Hierdoor is een groep mensen buitengesloten van het leven in deze digitale maatschappij. De digitale maatschappij die geen begrip heeft voor de groep ernstig elektrogevoeligen en dendert maar door. De overheid die verkondigd dat er geen bewijs is voor elektrogevoeligheid en ondertussen de buitenlandse wetenschappers die wel waarschuwen, negeren. Maar het gaat me niet om een wetenschappelijke verklaring. Het gaat om het feit dat er in Nederland, een beschaafd en democratisch land, mensen wonen, die het leven zo niet meer aankunnen. Mensen die weg willen uit deze maatschappij (euthanasie willen plegen wat niet mag en dan maar zelfmoord plegen). Die gediscrimineerd worden omdat ze geen mobiel of computer hebben ook door de overheid (het groene vinkje van mevr. Schippers bijvoorbeeld, of de WAS-mast die verdwijnt en de blauwe belastingenvelop die verdwijnt). Het gaat om het feit dat iedereen wordt bestraald door de onzichtbare, reukloze en onhoorbare niet-ioniserende elektromagnetische velden, die de regering toelaat. Dit terwijl onze grondwet het tegenovergestelde zegt. Dat deze discriminatie altijd wettelijk vergoelijkt wordt terwijl hoofdstuk 1 ‘zegt’;
Art.1.1 ''Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie is niet toegestaan.'' Het lijkt me dus discriminatie wanneer een groep mensen buitengesloten wordt omdat ze elektrogevoelig zijn gemaakt.

Art. 9.1 Het recht tot vergadering en betoging wordt erkend, behoudens ieders verantwoordelijkheid, volgens de wet. Een manier om te protesteren, geregeld bij wet, die niet meer van toepassing is voor de ernstig elektrogevoeligen omdat het openbaar vervoer en bijna heel Nederland ook voorzien is van wifi en zendmasten of versterkers.

Art. 10.1 Ieder heeft, behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op eerbiediging van zijn persoonlijke levenssfeer. Door de omgeving moeten veel mensen hun woning verlaten omdat ongevraagd de elektromagnetische straling van anderen binnen komt. Wifi en DECT-telefoon van buren en zendmasten van de Telecom.

Art. 11. Ieder heeft, behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam. Een regel die geschonden wordt bij een ernstig elektrogevoelige die door de aantasting op het lichaam juist elektrogevoelig is geworden en vervolgens niet meer kan functioneren.

De grondwet wordt gebruikt wanneer het de overheid uitkomt. Door wat er echt staat te lezen, sluiten ze mensen uit en die moeten maar afvallen, lijkt wel.

En de Universele rechten van de mens
Ook zijn internationaal de rechten van de mens vastgelegd. Op 10 december 1948 heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (AVVN) de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) als besluit aangenomen. De universele verklaring van de rechten van de mens worden gedragen door de Verenigde Naties, de Raad van Europa en de Europese unie. Mensenrechten zijn universeel, gelden voor ieder mens! Mensenrechten zijn er om mensen te beschermen tegen de macht van de staat en moeten ervoor zorgen dat o.a. iedereen kan leven in menselijke waardigheid. Bovengenoemde staten hebben met elkaar afgesproken deze rechten voor iedereen te zullen garanderen.
Mijn verleden heeft me al ontnomen van mijn werk, mijn droomwoning (onwetend te dicht wonen bij antennes voor de draadloze communicatie op de kerktoren), medische zorg, betalen voor de medische zorg waar je niet eens wezen kan en geen gebruik van kan maken. We in 2007 gevlucht uit de droomwoning en zijn in drie jaar naar zes verschillende plekken, verhuisd tot we deze woning konden kopen. En weer heeft de gemeente waar we nu wonen, anno 2016, een zendmast gepland tegenover onze woning.

Ik ervaar dit als discriminatie. Ik ben 59 jaar geboren, getogen, getrouwd en heb twee zonen mogen opvoeden in Nederland. Een land wat geen discriminatie wil maar niet ‘ziet’ hoe een groep (die steeds groter wordt) wordt buitengesloten. Ik hoop dat jullie dit ook zo zien en kunnen helpen om het de groep ernstig elektrogevoeligen in Nederland handvaten te geven.


Mail 2.
Het antwoord van het College van de rechten van de Mens op 31-10-2016

Het College beschermt, bewaakt, belicht en bevordert de mensenrechten in Nederland door onderzoek, advies, voorlichting en het individueel oordelen in het geval van discriminatie op het terrein van arbeid, goederen en diensten en onderwijs.

U geeft aan dat u zich gediscrimineerd voelt omdat u elektrogevoelig bent, helaas is dit geen beschermde grond in de Algemene wet gelijke behandeling (AWGB). Het College kan alleen een verzoek tot oordeel in behandeling nemen als het valt binnen de AWGB. Indien u een klacht heeft over wetgeving en/of de uitvoering hiervan kunt u klagen bij de Nationale Ombudsman. Die gaat over het handelen van overheidsorganen. Het College gaat niet over het handelen van overheid(en overheidsorganen).

Ik hoop u zo voldoende geïnformeerd te hebben. Mocht u nog vragen hebben, neemt u dan gerust contact op met mij of een van mijn collega’s. Wij zijn te bereiken via de e-mail of telefonisch op werkdagen tussen 10.00 en 16.00 uur op onderstaand telefoonnummer.

Met vriendelijke groet,

Front Office
College voor de Rechten van de Mens
Kleinesingel 1-3
Postbus 16001
3500 DA Utrecht
T 030 888 38 88
F 030 888 38 83
M info@mensenrechten.nl
W www.mensenrechten.nl


Mail3.
16-11-2016 word ik gebeld door de Nationale ombudsman.
De opdracht van de nieuwe Nationale ombudsman is niet veranderd. Zij mogen geen klachten behandelen over het algemene beleid van de Nederlandse overheid. Het is nog steeds de taak van de lokale en landelijke politiek om dit beleid te controleren. Ik moet dus bij de landelijke politiek zijn (heb ik al meerdere keren gedaan en helpt niets). Op mijn antwoord dat er onderzoeken genegeerd worden en mensen creperen in dit land blijft dit het antwoord. Op mijn vraag wie dan de overheid controleert, is geen antwoord. Het doet dus niemand iets. De ernstig elektrogevoeligen worden compleet buitengesloten en dat vindt de overheid dus goed. Net als in het verkeer doden worden ingecalculeerd is ook bij het overgaan naar de digitale wereld, mensen die niet mee kunnen komen, ingecalculeerd. Zelfmoord moeten ze zelf doen want de euthanasiewet geeft hier geen handvat in.

2-november 2016 mail ik de Nationale ombudsman.
In 2010 was Alex Brenninkmeijer nog de Nationale ombudsman en sinds 2015 is dat Reinier van Zutphen voor de termijn van 6 jaar.
Na een contactformulier op de site te hebben ingevuld werd pas het e-mailadres bekend, bureau@nationaleombudsman.nl,
Dit gaf me enigszins hoop na de reactie op het antwoord van het college van de rechten van de mens. Misschien is deze Nationale Ombudsman belast met een ander beleid?

De brief naar de ombudsman:
In september 2010 heb ik de Nationale ombudsman om hulp gevraagd met de vraag dat ik als waarnemer, als burger, in dit land iets vreemds constateer. Mensen zijn moe, ADHD is een groot probleem, veel klachten zijn SOLK (somatisch onbegrepen lichamelijke klachten) maar bij elimineren van kunstmatig hoge frequentiegolven verdwijnen de klachten. Elimineren van de DECT-telefoon, spaarzaam omgaan met de mobiel en gedraad aan de pc, zijn er enkele.

Ik ben door het beleid van de Nederlandse overheid ernstig overgevoelig gemaakt doordat er antennemasten dichtbij onze woning zaten toen we in 2003 daar kwamen te wonen. Op en in de kerktoren waarvan ons niet verteld is dat er GSM-masten op zaten. De helft van mijn gezin kreeg fysieke beperkingen in doen en laten en we moesten vluchten in 2007. In drie jaar tijds hebben we zes verschillende vluchtwoningen gehad en eind 2010 konden we eindelijk een woning kopen en die we volledig aanpasten aan mijn elektrogevoeligheid. In september 2010 (toen we in een vluchtwoning zaten, omdat het huis maar niet verkocht werd) vroeg ik om hulp en het antwoord van de ombudsman was:

u vraagt de Nationale ombudsman of er iets gedaan kan worden aan het beleid van de Gezondheidsraad. De Gezondheidsraad die, naar uw mening, gebrekkig onderzoek heeft gedaan en wie moet zorgen voor eerlijke voorlichting. Volgens de wet mogen wij geen klachten behandelen over het algemene beleid van de Nederlandse overheid. Het is namelijk de taak van de lokale en landelijke politiek om dit beleid te controleren. Wij mogen dus geen onderzoek instellen naar uw klacht, omdat uw klacht door de Tweede en Eerste kamer is vastgesteld.

Waar kunt u wel terecht?
U kunt uw klacht voorleggen aan de Tweede Kamer der Staten- Generaal of de Tweede Kamerfractie van de politieke partij van uw voorkeur.

Het is nu 2016 en verschillende buitenlandse wetenschappers waarschuwen voor de draadloze elektromagnetische golven van de niet-ioniserende radiogolven van de mobiele telefonie en politieke partijen komen niet aan bod die dit onderwerp aankaarten. Er is daardoor in Nederland niets veranderd. De Gezondheidsraad verkondigd nog steeds het antwoord van wetenschappers die (vaak werken voor de telecommunicatie-industrie) dat er niets aan de hand is. Het college van de rechten van de mens antwoord op mijn conclusie dat de ernstig elektrogevoeligen buitengesloten worden door de digitale maatschappij (31-10-2016):
u geeft aan dat u zich gediscrimineerd voelt omdat u elektrogevoelig bent, helaas is dit geen beschermde grond in de Algemene wet gelijke behandeling (AWGB). Het College kan alleen een verzoek tot oordeel in behandeling nemen als het valt binnen de AWGB. Indien u een klacht heeft over wetgeving en/of de uitvoering hiervan kunt u klagen bij de Nationale Ombudsman. Die gaat over het handelen van overheidsorganen.

Het antwoord in gedachten houdend van 2010 móet ik wel nog een keer mailen. Op de site staat te lezen dat: de missie van de Nationale Ombudsman is om overheden uit te dagen anders te kijken naar diensten, processen en innovaties: door met een team van specialisten te kijken naar alles wat de overheid doet. Door na te denken over manieren waarop het anders en beter kan. Met meer oog voor het perspectief van de burger. Om overheden hier vervolgens op aan te spreken. En ze uit te dagen om zaken te verbeteren. (pro-actief)

Mijn vraag is wederom: kan de Nationale Ombudsman helpen? Helaas ben ik ernstig elektrogevoelig gemaakt en kan nergens meer naar toe in deze digitale maatschappij. We zullen zelfs weer moeten vluchten omdat de gemeente Aalten vanaf voorjaar 2016, tegenover onze beschermende woning een zendmast wil plaatsen.


Ga terug naar het hoofdmenu
Afdrukken | Vragen | RSS | Disclaimer